Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Μικρά αστέρια σπινθηρίζουν στην πάχνη της ουράνιας αγκαλιάς
στέλνοντας ευχές και καλέσματα
στα μυρωμένα αυτιά των ψυχών
που ονειρεύονται την αφύπνιση
καθώς οι άγγελοι μεταφέρουν με τις άρπες τους
τις ευλογίες του Πατέρα και της Μητέρας
που προσμένουν γλυκά την επιστροφή τους.
Κρυστάλλινες προσευχές και ευχολόγια
αγκαλιάζουν τρυφερά τις αύρες των ανθρώπων
προσδίδοντας θεϊκά φιλιά και ουράνια θαλπωρή
στις αντίξοες στιγμές της προσωρινότητας.





Οι δίνες των κόσμων τραγουδούν 
τις αρχέγονες ιστορίες των παιδιών του Ενός
εξιστορώντας το χθες,
υμνολογώντας το Τώρα και το Πάντα,
περίτεχνα υφασμένες στον αστραφτερό χιτώνα 
της Πανέμορφης Μητέρας
που γνωρίζει τους πόθους, τις οδύνες και τους λυγμούς των παιδιών της,
και με κάθε της διαμαντένιο δάκρυ
ξεπλένει όλη την αντίθεση
και την αναγεννά
με κάθε της ανάσα
με κάθε της χάδι
θεραπεύει τις πληγές, τις δυστυχίες, τις συμφορές
και φέρνει τη μυρωδάτη Άνοιξη,
την τρυφερή ολόφρεσκια αυγή.

Το Σύμπαν σιωπά στο Μεγαλείο Της.
Και Αυτή κρυσταλλικά τραγουδά τις ιστορίες Του...
στην Αιωνιότητα...




1 σχόλιο:

  1. Σε Αγαπώ Φίλη και Συμπορεύτριά μου!!!Υπέροχα τα λόγια της ψυχής σου!Με Άγγιξαν με νότες Γαλήνης και Αρμονίας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή