Κάπου στο "τώρα" και το "εδώ"

ακινητοποιώ το χρόνο.

Με το αιθερικό μου νυστέρι χαράζω Πύλη στη στιγμή...

Παραμερίζω το πέπλο της Ίσιδας

και ανοίγομαι στην απεραντοσύνη της Μητέρας Θεάς.

Κολυμπώ στο βυθό της Αγάπης και της Γλυκύτητάς Της

στους πλουμιστούς παφλασμούς Της σεργιανίζω νωχελικά

επιτρέποντας στο βλέμμα μου να χαϊδέψει τους κρυμμένους θησαυρούς

τα μαργαριτάρια Της δίπλα στα κρυστάλλινα κοράλλια

τα ζαφείρια κρυμμένα στις κόχες παράξενων φυτών...

και οι ήχοι Της απόκοσμοι, τόσο πρωτογενώς οικείοι,

σαν τρυφερό νανούρισμα

σαν κρυστάλλινο αντήχησμα ουράνιας Άρπας,

αγκαλιάζουν την ψυχη μου που κουρνιάζει σαν παιδί στην ζεστή αγκαλιά Της,

και ξεκουράζεται

αποσύρεται από την κίνηση και το θόρυβο της Μεγάλης Εξερεύνησης

αδειάζει τις μνήμες

παραδίδει στη Μητέρα κάθε έγνοια, κάθε αγκάθι, κάθε "μα"...

Φως που λιώνει και χύνεται στον Λαμπερό Ευωδιαστό Ωκεανό της Αγάπης Της.

Επιστρέφει στο σημείο Μηδέν.

Ενώνεται με την Πηγή.

Αναδιπλώνεται. Αναμορφώνεται.

Μέχρι να ξυπνήσει πάλι...

Ανοίγει τα φωτεινά της μάτια στο γλυκό χαμόγελο της Μητέρας.

Την αποχαιρετά με ένα γλυκό φιλί.

Και επιστρέφει στο Τώρα...

για να συνεχίσει να διαγράφει τροχιές στους κόσμους...

Πού θα πας τώρα που πέρασες την πόρτα; 

Θα την κλείσεις πίσω σου; 

Τι την κοιτάς που χάσκει μισόκλειστη; 

Την διάβηκες. 

Μη διστάσεις.

Ο χρόνος της τελείωσε. 

Μην αφήνεις τις αδηφάγες σκεπτομορφές να σε εξαπατήσουν με την αμφίεσή τους.

Ξέρεις ότι είναι ψέμα.

Κάτω από αυτές κρύβονται θανατηφόρες παγίδες.

Γύρνα της την πλάτη και θα κλείσει.

Και τότε, στο κενό της αβύσσου που ισορροπείς 

θα ανοιχτεί νέα, φωτεινή, αναβαθμισμένη Πύλη.

Γιατί το μάθημα το ολοκλήρωσες.

Και συνεχίζεις.

Γιατί στο μονοπάτι σου πολλές ευωδιές σε περιμένουν

πολλά λουλούδια σε προδοκούν

και το Φως σου χαμογελά.

Ξεδίπλωσε τα πέταλα της κρυστάλλινης ψυχής σου.

Άνοιξε τα φτερά της θεϊκής σου καταγωγής.

Όλη η Ομορφιά, η Αφθονία, η Ευτυχία σου ανήκουν.

Μην τις αρνείσαι πια! Μην στερείς από εσένα τον Έρωτα της Ύπαρξης.

Η Χαρά είναι η πραγματική σου φύση!

Επέτρεψέ της να σε κατακλύσει...

Πάλλομαι κι εγώ σαν τα όνειρα και τους εφιάλτες,

κλυδωνίζομαι σε ένα αιώνιο Τώρα, έναν ελαστικό χρόνο

που διαπερνά τις χιλιετίες,

ωστόσο, τόσο πεπερασμένο,

όσο ένας κόκκος άμμου στο σύμπαν.

"Ένα φως που αποφάσισε να μεταμφιεστεί για να παίξει κρυφτό και κυνηγητό με τον εαυτό του"

έτσι μου είπε ο άνεμος μουρμουρίζοντας στα φύλλα.

"Μπορείς να το χαρείς το παιχνίδι" μου είπε.

Εγώ όμως θλίβομαι που δεν νιώθω το φως.

"Μα είσαι Φως" τραγουδούν τα αηδόνια.

Και οι μέρες συνωστίζονται περιμένοντας να τις απελευθερώσω από το αέναο αργόσυρτο ποδοβολητό τους...

Περιμένουν να τις θέσω εκτός υπηρεσίας,

να τις κάνω πουλιά για να πετάξουν...

Αλλά ακόμη αναποφάσιστη είμαι

ακόμη κλυδωνίζομαι σ΄ένα αιώνιο τώρα, σε έναν ελαστικό χρόνο

που ουσιαστικά δεν υπάρχει

γιατί εγώ τον ορίζω

και περιμένει υπομονετικά να τον εκμηδενίσω

για να απελευθερωθεί στο Φως.

Τελικά,

σε ποιό θαύμα ζω που εγώ ορίζω χωρίς να το καταλαβαίνω;

Ποιά είμαι;

Απλά Είμαι. ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ!

Και όλα απελευθερώθηκαν και έγιναν ΦΩΣ!!!!!!!!!!!!!

Στις ώρες της μεγάλης μοναξιάς

Σκέψου πόσο κοντά είσαι πραγματικά με το όλο.

Άφησε τη φλούδα να ξεδιπλωθεί και να σε αφήσει καρπό γυμνό

και γίνε νερό,

και γίνε αέρας

και μετά ενώσου με τη φωτιά που τρέχει ιλιγγιωδώς σε τροχιές τυφλές για να διαλύσει τα σκοτάδια της δημιουργίας

καβάλησε το άτι του φωτός και ξεκίνα την περιπλάνηση στους κόσμους που σε γέννησαν και που αδημονούν να σε κερδίσουν πίσω

διάχυσε το βλέμμα σου πιο πέρα από το ορατό

γραπωμένος από ένα "είναι" θνητό αλλά υπέρδοξο

που συνεχίζει να χαράσσει τις τροχιές τη γης

και να σβήνει το χρόνο αναζητώντας τον

κι εκεί θα δεις πόσο μικρός είσαι

και πόσο τυχερός μαζί που μπορείς να γίνεις μεγάλος

και αν μπορέσεις να δεις

τη μορφή χωρίς πρόσωπο

και αν μπορέσεις να αγγίξεις το αόρατο

και αν μπορέσεις να μυρίσεις τις θύμησες των αιώνων

και αν μπορέσεις να ακούσεις αυτά που το ανθρώπινο γένος έχει ψελλίσει

και αν μπορέσεις να γευτείς τον καρπό

τότε θα πάψεις να είσαι

και θα υπάρχεις εκεί, αιώνια

Μέχρι να σκορπιστείς και να ανασυνταχθείς για μια νέα περιπέτεια.

Ό,τι και να γίνει, συνέχισε...

Μην διστάσεις να αναρωτηθείς

Που πήγαν τα περιστέρια

Βρίσκονται δίπλα σου λαμπερά

Κοιτάνε περήφανα τον ήλιο,

Ακούγοντας τη σιωπή των ανθρώπων, προσδοκώντας το τέλος

Για να υπάρξει η απαρχή των νέων αιώνων

Για να δαμαστούν οι δίνες που παρέκκλιναν στους περασμένους καιρούς

Για να κρεμαστούν σημαίες στον ανοιχτό ορίζοντα

Πανηγυρίζοντας την επιστροφή στον ουρανό

Χορεύοντας στους αφρούς των κυμάτων, νικητές

Μην απορείς με τις ιαχές, μη σκιάζεσαι από τα τύμπανα,

Οι μέρες λιγόστεψαν, για να πάψουν να σεργιανίζουν άδικα στη λήθη

Τα όνειρα ξυπνάνε σε μια πανηγυρική κραυγή

Ως πότε η έλλειψη; Ως πότε ο διαχωρισμός

Ξεκίνα από την τέντα σου πολεμιστή

Αρματωμένος με τα όπλα τα παντοδύναμα

Βγες μπροστά και υποστήριξε το μέγα νέο

Η αρχή όπου να ναι ξυπνά, γιαύτό το τέλος είναι εδώ

Ξεκίνα, όρμα στα τείχη του ψεύδους και απελευθέρωσε την ανάσα που κόπηκε

Αρμάτωσε το άλογο το λευκό και άρχισε να πετάς

Τα ψεύδη δεν μπορούν να σε αγγίξουν πια, όποια μορφή και να πάρουν

Οι λευκοί μανδύες πετούν στον ουρανό και ετοιμάζονται να συνοδεύσουν την αλήθεια σπίτι της.

Όσα και αν προκύψουν δε μπορούν να επηρεάσουν πια

Ή απόφαση είναι ειλημμένη και παντοδύναμη

Αναζήτησέ τη σε κάθε πέταγμα

Το παρόν ξεκλείδωσε τους κωδικούς και αναταράσσει συθέμελα το πλανήτη

Μέχρι τότε, ξεπλήρωσε και προχώρα.

Μόνο η Αγάπη...

Ζούμε σε μια εποχή μετάιχμιο για την ανθρωπότητα. Είμαστε στο σημείο που έχουμε αναπτυγμένη επιστημονική γνώση, εξελιγμένη τεχνολογία, ευρεία τεχνογνωσία και εναλλακτικές ανάπτυξης. Από την άλλη, δοκιμαζόμαστε σε θέματα που αφορούν την ηθική, ψυχολογική, συνειδησιακή και πνευματική μας υπόσταση. Λες και μας ζητείται με κάποιο τρόπο να πάρουμε θέση απέναντι στον εαυτό μας, απέναντι στους συνανθρώπους μας και εν τέλει  στην ολότητα της ανθρωπότητας για το πώς θα προχωρήσουμε από δω και μπρος.


Τα παλιά μοντέλα ανάπτυξης, κοινωνικής, οικονομικής, πνευματικής δεν είναι πια όσο λειτουργικά θα τα θέλαμε. Ανακατατάξεις, προκλήσεις και συνεχή αναδιαμόρφωση χαρακτηρίζει τη ζωή στον πλανήτη μας αυτή την περίοδο. Παλιές και νέες τάσεις, κατευθύνσεις, συμπεριφορές αναδύονται, συγκρούονται, αναδιπλώνονται σε μια συνεχή διαλεκτική σχέση, που συχνά δεν αποφεύγει τη σύγκρουση. Πού οδηγεί αυτό;Αναμφισβήτητα στην εξέλιξη. Πολλά τα σενάρια του πως θα δημιουργηθεί ή ποιά θα είναι αυτή. Κάτι όμως λείπει...


Αυτό που πάντα να προσέχουμε να έχουμε είναι η Αγάπη. 
Η Γνώση χωρίς την Αγάπη δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει Σοφία
Η Επιστήμη χωρίς την Αγάπη δεν θα υπηρετήσει πραγματικά τον άνθρωπο
Αλλαγή χωρίς Αγάπη δεν θα φέρει κανένα καινούργιο αποτέλεσμα
Ελευθερία χωρίς Αγάπη οδηγεί σε ασυδοσία
Δύναμη χωρίς Αγάπη οδηγεί σε Δικτατορία
Δικαιοσύνη χωρίς Αγάπη είναι απλά τιμωρία
Ανάπτυξη χωρίς Αγάπη είναι διαρκής εκμετάλλευση και εξάντληση των πόρων
Κοινωνία χωρίς Αγάπη είναι αγέλη ζώων ανήμπορων να συνυπάρξουν
Ιδέες κενές από Αγάπη είναι απλά άλλη μια παγίδα του νου να μας κάνει δέσμιους του φαύλου και πεπερασμένου κύκλου του 
Προσφορά χωρίς Αγάπη είναι απλά άλλος ένας τρόπος ελέγχου


Η Αγάπη ενυπάρχει σε κάθε μόριο της ύπαρξής μας, σε κάθε έκφανση της Δημιουργίας.
Η Αγάπη κρατά σε ισορροπία όλες τις Δυνάμεις του Σύμπαντος.
Η έλλειψη Αγάπης, το κενό Αγάπης δημιουργεί άνυδρες φαντασιώσεις, που μας απομακρύνουν από το σκοπό της ζωής, το σκοπό μας. Την Ένωση μας με τον Ανώτερο Συμπαντικό μας Εαυτό και την Ευθυγράμμισή μας μαζί του!


Σε αυτή τη νέα φάση εξέλιξης, τη μετα-Ατλάντια εποχή, καλούμαστε να κάνουμε πιο σοφές επιλογές, αυτή τη φορά στη βάση της Αγάπης που κινεί το Σύμπαν, της Αγάπης Χωρίς Όρους.
Είθε το Φως και η Αγάπη να αγκαλιάσουν αυτή τη Νέα Εποχή!
ΝΑΜΑΣΤΕ

Το Όραμα μιας Νέας Γης

Κυριακή μεσημεράκι...Άνοιξη θρονιασμένη σε κάθε ίντσα της γης, της θάλασσας και του ουρανού. Το μυρωμένο αεράκι λικνίζει τα φύλλα, οι πεταλούδες χορεύουν, τα δέντρα γιορτάζουν και η ζωή γεννιέται σε κάθε γωνιά της πόλης. Όλα αναπνέουν έναν αέρα φρεσκάδας και αναγέννησης...

Πόσα έχουμε περάσει σαν ανθρωπότητα! Πόσες κρίσεις και θανάτους βιώνουμε καθημερινά στη ζωή μας σαν κοινωνία, σαν άνθρωποι, σαν ψυχές! Ακόμα και η Γη μας, με τις κλιματολογικές της και φυσικές της ανακατατάξεις, εξελίσσεται...

Στις μέρες μας πολλές οι προκλήσεις, που ξεμυτίζουν με τη μορφή προβλημάτων και δυσκολιών. Όλοι μας ανεξαιρέτως τις βιώνουμε. Και γιατί όλα αυτά;

Η απάντηση είναι απλή. Όλα πρέπει να περάσουν από αναμόρφωση!

Κάθε τέλος προαναγγέλει μια νέα αρχή. Κάθε θάνατος φέρνει μια νέα, εξελιγμένη ζωή.

Αυτό βιώνουμε τώρα. Μεταλλασόμαστε, αναμορφωνόμαστε. Μέσα από συγκρούσεις και κρίσεις ετοιμαζόμαστε να περάσουμε σε ένα νέο επίπεδο εξέλιξης, ένα νέο επίπεδο ζωής, σαν ανθρωπότητα σαν πλανήτης...

Οραματίζομαι αυτή τη Νέα Γη.

Σε αυτή τη νέα Γη, όλοι οι άνθρωποι έχουν πλήρως αντιληφθεί ότι Ολα είναι Ενα πράγμα. Ενότητα, με τον Ανώτερο Εαυτό μας, με τους άλλους ανθρώπους, με τη Φύση, με τον πλανήτη, με το Σύμπαν! Ο άνθρωπος έχει μετεξελιχθεί από τον Σοφό Πίθηκο στον Συμπαντικό Άνθρωπο.

Συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε διαχωρισμένοι από τον Ανώτερο Πνευματικό μας Εαυτό από τη Φύση, από την Συμπαντική μας Πηγή!

Βιώνουμε την Αγάπη χωρίς Όρους, την αγάπη που υπερβαίνει ανθρώπινες αδυναμίες και μικρότητες του εγώ. Αγκαλιάζουμε αυτό το εγώ σαν ένα μικρό άτακτο παιδί, το νουθετούμε και το καθοδηγούμε εμείς και όχι πια αυτό εμάς.

Συνειδητοποιούμε τη Δύναμη και την Ελευθερία των Ψυχών μας, ως κομμάτια θεϊκά. Είμαστε συνειδητοί δημιουργοί της ζωής μας μέσα από τις σκέψεις, τα συναισθήματα, το Λόγο και τη δράση μας.

Αγαπάμε, επιτρέπουμε, εμπιστευόμαστε την Αγάπη και τη Σοφία που ενυπάρχει σε κάθε κόκκο του Σύμπαντος, σε κάθε έκφανση της Ζωής.

Συνδημιουργούμε το μέλλον μας ως Ανθρωπότητα και γειώνουμε έναν πραγματικό παράδεισο.

Αναδεικνύουμε και καλλιεργούμε τον πλούτο μας ως Ανθρωπότητα (πνευματικό, πολιτιστικό, επιστημονικό, υλικό)

Συνειδητοποιούμε ότι κανείς δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος όταν ο "άλλος" δεν είναι ευτυχισμένος.

Ξεκλειδώνουμε αρχέγονες μνήμες και μυστικά που θα μας αποκαλύψουν ακόμα περισσότερα για την αληθινή μας φύση, για το ποιοι είμαστε στο Σύμπαν.

Εξερευνούμε νέους τρόπους ύπαρξης, δημιουργίας, ανάπτυξης, εξέλιξης σε όλους τους τομείς της ζωής μας και των δραστηριοτήτων μας.

Συνειδητοποιούμε την μοναδικότητα και την ιδιαιτερότητα του είδους μας

Βιώνουμε τη Χαρά, την Αγάπη, την Αρμονία και την Δημιουργία.

ΕΙΘΕ!